«Avatar: Fire And Ash» (2025) και το Ψηφιακό Στοίχημα του Τζέιμς Κάμερον!

Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;

Έπειτα από δύο εβδομάδες και έντεκα άρθρα, σχετικά και μη με τη φιλμογραφία του Τζέιμς Κάμερον, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να μιλήσουμε για το νέο του έργο με τίτλο: «Avatar: Fire And Ash» (2025). Πάμε να δούμε με ποιον τρόπο κατάφερε να επικοινωνήσει κάτι καινούργιο προς τους/τις θεατές του, και αν υπάρχει ακόμα χώρος για νέες ιστορίες στον ευφάνταστο κόσμο της «Πανδώρα»!

Πλοκή;

Βρισκόμαστε στο φεγγάρι της «Πανδώρα» κατά το έτος 2170, λίγο μετά την κοστοβόρα και πρόσκαιρη νίκη του Τζέικ και της οικογένειας του. Στην πορεία έχασαν τον μεγάλο τους γιο, τον Νετέγιαμ, και κάθε ένα μέλος της οικογένειας κατηγορεί τον εαυτό του. Αναλογίζονται ότι η επιστροφή στο τροπικό τους δάσος θα τους βοηθήσει να ξεχαστούν. Το ταξίδι τους όμως αποδεικνύεται πολύ επικίνδυνο. Θα δεχθούν επίθεση από τη φυλή των «Νάαβι» της φωτιάς. Θα τραυματιστούν και θα χρειαστεί να συνεργαστούν με τους παλιούς τους εχθρούς, όπως τον συνταγματάρχη Κουόριτς, για να αντιμετωπίσουν τη νέα απειλή. Μέσα σε ένα κλίμα θλίψης, εμπόλεμης κατάστασης, ιδιόμορφων συμμαχιών, φωτιάς και στάχτης, ο Τζέικ και η Νεϊτίρι θα λάβουν την απόφαση να πολεμήσουν για μία τελευταία φορά και να τελειώσουν με τη μάστιγα των «Ανθρώπων Του Ουρανού».

«Στην καρέκλα του σκηνοθέτη»:

Ο Κάμερον επιστρέφει για άλλη μία φορά στη θέση που έχει κερδίσει με το παραπάνω, σε αυτή του δημιουργού. Αν και είχε πλάνο να κυκλοφορήσει τη δεύτερη του ταινία πιο νωρίς, οι εξελίξεις τον πρόλαβαν και τον καθυστέρησαν. Αυτό όμως του έδωσε τον απαραίτητο χρόνο για νέα ώθηση, να προκαλέσει τα όρια της τεχνολογίας και να τα ξεπεράσει. Αν και το μακρόπνοο και μεγαλεπήβολο σχέδιο του για πέντε φίλμ ισχύει μέχρι και σήμερα, δεν άφησε στιγμή το ενδεχόμενο αποτυχίας από το μυαλό του. Επιθυμούσε να ολοκληρώσει την πρώτη τριλογία πάση θυσία. Για αυτό το λόγο, όπως είπαμε και σε προηγούμενη δημοσίευση, γύρισε δύο έργα ταυτόχρονα.

Βέβαια, για την ταινία που εξετάζουμε, την τρίτη ταινία, είχε περισσότερο χρόνο να ασχοληθεί ξανά και ξανά με τα ψηφιακά εφέ. Αυτό σημαίνει ότι κάνει κυριολεκτικά επίδειξη με τις νέες δυνατότητες που του δίνει το μέσο. Η κινηματογράφηση πραγματοποιείται με κάμερες που καταγράφουν 48 καρέ το δευτερόλεπτο, σε τρισδιάστατο περιβάλλον. Η εμμονή του στην τελειοποίηση των ψηφιακών εγκαταστάσεων αποδίδει αψεγάδιαστες εικόνες, ενώ μία «ψηφιακή μαγεία» συντελείται μπροστά στα μάτια του κοινού. Ορισμένα κάδρα διαθέτουν τόση πληροφορία, που ο μέσος/η θεατής αναγκάζεται να αναρωτηθεί πως επετεύχθη αυτό το αποτέλεσμα. Εντούτοις, η τελειότητα έρχεται με συνέπεια. Ορισμένες σκηνές θυμίζουν τα γραφικά ενός υπερσύγχρονου «video game».

Σεναριακά, ο Τζέιμς Κάμερον γράφει με τρόπο που κλείνει και ολοκληρώνει ένα κεφάλαιο της ιστορίας. Ακολουθεί τον δικό του τρόπο και αποδίδει μία ιστορία που αποπειράται να συνδέσει τους πρώτους δύο κόσμους (δάσος και νερό), ενώ εισάγει παράλληλα τη νέα φυλή των «Νάαβι» (φωτιά). Υπάρχουν σεκάνς που επαναλαμβάνονται από τα δύο πρώτα φίλμ, ενώ για άλλη μία φορά ο κόσμος γίνεται ολοένα πιο μεγάλος και σύνθετος. Οι συγκρούσεις ακολουθούν τις επιταγές του έπους, με την πλοκή να δίνει χρόνο και χώρο σε όλους τους χαρακτήρες που εμφανίζονται να έχουν μία διακριτή εισαγωγή και έναν τελικό επίλογο. Δεν κρύβει τις επιρροές του. Αυτή τη φορά απομακρύνεται από τα έργα του και κοιτάζει προς τον «Τελευταίο Των Μοϊκανών» (1992), αλλά και το «Predator» (1987) σε ένα ευρύ πλαίσιο.

Αναφορικά με την σκηνοθεσία, ο καλλιτέχνης είναι κυρίαρχος του κόσμου που έχει εισάγει. Η κάμερα δεν βρίσκει εμπόδια και όρια εμπρός της και βρίσκεται παντού! Καλύπτει με επικά γενικά, με γεμάτα μεσαία και εντατικά κοντινά κάδρα. Η αχαλίνωτη ισχύ της κάμερας της επιτρέπει να γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα μάτια του κοινού, όταν οι ανάγκες της αφήγησης το απαιτούν. Δε λείπουν ωστόσο ορισμένα «ξεδιάντροπα» πλάνα που αποτίνουν φόρο τιμής τόσο στο «Άλιενς: Η Επιστροφή» (1986), όσο και στην «Άβυσσο» (1989). Η διάρκεια της ταινίας ξεπερνάει τις τρείς ώρες. Η αίσθηση της όμως φαντάζει ακόμα μεγαλύτερη, λόγω του υπέρογκου περιεχομένου της. Ο ρυθμός δεν έχει χρόνο για χάσιμο και τρέχει να προλάβει, ενώ ο τόνος δοκιμάζει κρατήσει ισορροπίες.

«Στο virtual σετ του ηθοποιού»:

Οι αυθεντικοί μας πρωταγωνιστές επιστρέφουν στο σύνολο τους. Ο Σάμ Γουόρθινγκτον ως «Τζέικ» δοκιμάζει νέα ενδιαφέροντα πράγματα, λόγω της τροπής του σεναρίου. Η Ζωή Σαλντάνα ως «Νεϊτίρι» συνεχίζει την ερμηνεία της ενσυναίσθησης. Σε αυτό το σημείο, ενσαρκώνει την θλίψη και την οργή.

Ο Στήβεν Λάνγκ ως «Κουόριτς» κλέβει τα πρωτεία με την άνεση του. Υπάρχουν στιγμές συνεργασίας με τους ήρωες, γεγονός που τον καθιστά ολοένα και πιο συμπαθή. Μέσα από τη χημεία της με τον Λάνγκ βγαίνει κερδισμένη η νέα ηθοποιός που έρχεται να προστεθεί στο καστ. 

Η Ούνα Τσάπλιν στον ρόλο της «Βαράνγκ» είναι εξαιρετική. Ο χαρακτήρας φέρνει έναν αέρα ανανέωσης, τον οποίο έχει ανάγκη το φίλμ, για να υποστηρίξει ότι γνωρίζει εξέλιξη. Ο χαρακτήρας της είναι καλογραμμένος, και η ερμηνεύτρια τον μεταφέρει με πάθος.

Όσον αφορά τις επιστροφές, η Σιγκούρνι Γουίβερ ως «Κίρι» έχει μεγαλύτερο ρόλο. Η μυθολογία του κόσμου αναπτύσσεται περαιτέρω μέσα από τον χαρακτήρα της. Οι Μπρίταιν Ντάλτον και Τζάκ Τσάμπιον λαμβάνουν περισσότερο σκηνικό χρόνο, ενώ εμφανίζονται οι Κέιτ Γουίνσλετ, Τζιοβάνι Ριμπίσι και Ντέιβιντ Θούλις.

Cut! It’s a wrap:

Κλείνοντας, ο Κάμερον αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να αποτύχει και διατηρεί επάξια τον «θρόνο» του (αν υποθέσουμε ότι είναι ο βασιλιάς του box office). Το έργο είναι μία γεμάτη εμπειρία που δεν αφήνει το κοινό του, ακόμα μετά από το πέρας της διάρκειας του. Οι θεατές χρειάζονται ορισμένα λεπτά για να επιστρέψουν πίσω στην πραγματικότητα. Ίσως η πρόθεση του να συμπεριληφθεί ένα μεστό σύνολο υποπλοκών και χαρακτήρων να κουράσει, αλλά η θέαση ανταμείβει και με το παραπάνω. Θα χρειαστούμε τέσσερα χρόνια για τη συνέχεια της ιστορίας, άλλη μία θέαση λοιπόν μέχρι τότε ακούγεται καλή ιδέα.

Θα έβαζα με έκπληξη ένα 9,2/10 σε κλίμακα μέτρησης «αυτά μου αρέσουν».

Διάρκεια: 3 ώρες και 17 λεπτά

Είδος: Έπος-Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθεσία: Τζέιμς Κάμερον

Πρωταγωνιστές: Σάμ Γουόρθινγκτον, Ζωή Σαλντάνα, Στήβεν Λάνγκ, ΟύναΤσάπλιν, Σιγκούρνι Γουίβερ, Κέιτ Γουίνσλετ.

#ΓιώργοςΤοκμακίδης #GiorgosTokmakidis #Blog #ΣυγγραφείςΤηςΨηφιακήςΤραπέζης #WritersOfTheDigitalRoundtable #Writehood #Άποψη #Κριτική #Κινηματογράφος #Θέατρο #JamesCameron #AvatarAshAndFire #Epic #ScienceFiction #SamWorthington #ZoeSoldana #StephenLang #OonaChaplin