«Νίκανδρος» του Αντώνη Χ. Παπαδόπουλου (2025) και η Ιστορία του Ιστορικού!
Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;
Αφήνουμε
για λίγο στην άκρη τα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά δρώμενα, για να
αφιερώσουμε αυτό το άρθρο στη νέα σειρά δημοσιεύσεων. Αυτή δεν είναι άλλη από τον σχολιασμό λογοτεχνικών βιβλίων. Ο λόγος
λοιπόν για μία καινούργια έντυπη κυκλοφορία με επώνυμο και μονολεκτικό τίτλο: «Νίκανδρος» (2025). Πάμε να δούμε με ποιον τρόπο προσεγγίζεται η ιστορική μυθοπλασία από
τους εγχώριους συγγραφείς.
Υπόθεση;
Βρισκόμαστε
στη βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου ο
βιβλιοθηκάριος Φαμπρίτσιο μαζί με ασκούμενους μελετητές ανακαλύπτουν μέσα σε
ένα παλαιό έπιπλο ένα ημερολόγιο γραμμένο από τον ιστορικό Διόδωρο Σικελιώτη με
τίτλο: «Νίκανδρος». Αρχίζουν την ανάγνωση και μεταφέρονται νοερά στην
Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Διαβάζουν για τη ζωή του Διόδωρου, για τον έξαλλο βίο του, παρά το
γεγονός ότι ήταν ένας αντιγραφέας και ιστορικός για λογαριασμό της Ρώμης. Ο
εμφύλιος όμως πόλεμος ανάμεσα στους δύο μεγάλους ρωμαίους στρατηγούς, τον Γναίο Πομπήιο και τον Ιούλιο Καίσαρα, θα επηρεάσει τη ζωή του
και οι εξελίξεις θα τον αναγκάσουν να βρεθεί στο επίκεντρο της σύγκρουσης τους.
Μέσα σε ένα κλίμα αρπαγής ενός αρχαίου
κειμήλιου, απαγωγής ενός ιστορικού μελετητή, αναζήτησης του χαμένου του γιου
κατά τη διάρκεια ενός εμφύλιου σπαραγμού, ο Φαμπρίτσιο και οι υπόλοιποι
μελετητές θα ανακαλύψουν μία καλή ιστορία.
«Η πένα του συγγραφέα»:
Τα βιβλία είθισται να γράφονται από όλους εκείνους και εκείνες που μπορούν να τα γράψουν. Στην προκειμένη περίπτωση συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Αντώνης Χ. Παπαδόπουλος, ο οποίος κάνει το δικό του πρώτο λογοτεχνικό άνοιγμα μέσα από τον «Νίκανδρο». Αν και στο επάγγελμα ιατρός και δε ορθοπαιδικός, η αγάπη του και το ενδιαφέρον του για την ιστορία είναι έκδηλο, αφού ανάμεσα σε άλλα ο ήρωας του είναι ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης.
Ο κύριος Παπαδόπουλος μετατρέπεται
συγγραφικά στον Διόδωρο γράφοντας σε πρώτο ενικό πρόσωπο δίνοντας μία αμεσότητα
στον αναγνώστη, αλλά και μία προσωπικότητα στο ιστορικό πρόσωπο. Γιατί είναι σημαντική προσωπικότητα; Ο Διόδωρος από
τη Σικελία δεν ήταν από τους μεγάλους ιστορικούς της εποχής του, καθώς
βασίστηκε σε προηγούμενους συγγραφείς, αν και ταξίδεψε εκτενώς στην Ελλάδα και
την Αίγυπτο. Κατάφερε, όμως να γράψει τη λεγόμενη «Ιστορική Βιβλιοθήκη», ένα
έργο αποτελούμενο από 40 βιβλία, που καλύπτουν και διασώζουν γενικά ένα μεγάλο
κομμάτι της ιστορίας μέχρι και την περίοδο που έζησε.
Ο συγγραφέας λαμβάνει υπόψη του αυτή την πληροφορία και χτίζει γύρω της την ιδιοσυγκρασία του Διόδωρου. Τον συστήνει στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες του ως έναν ημι-κυνικό και ρεαλιστή άνθρωπο που αρέσκεται στην καλή ζωή και τις απολαύσεις, που του παρέχονται λόγω της κοινωνικής του θέσης ως ρωμαίος απεσταλμένος μελετητής. Δεν είναι το αρχέτυπο του ήρωα με αυταπάρνηση, αλλά μία φυσιογνωμία που κινείται από τις εξελίξεις και την τύχη. Εντούτοις, έχουμε τη δυνατότητα να δούμε την εξέλιξη και μεταστροφή του χαρακτήρα του από αυτό που περιγράφηκε σε ένα στοργικό και συνειδητοποιημένο πατέρα.
Αναφορικά με τη συγγραφή αυτή καθ’ αυτή, ο Αντώνης Παπαδόπουλος γράφει με προσεγμένο και ωραίο λόγο, πλήρως κατανοητό για το σύνολο της μερίδας των αναγνωστών/στριών. Οι περιγραφές του είναι ουσιώδεις και σύντομες, ικανές για να διαμορφώσουν εικόνες στο μυαλό του κοινού του. Στηρίζεται στις ανατροπές, και αυτές συμβαίνουν σε μεγάλη και μικρή έκταση. Θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε τρεις από αυτές, με τις δύο να είναι απόρροια μυθοπλασίας και την τρίτη να υπάγεται σε ένα ιστορικό υπόβαθρο. Αυτό βέβαια σημαίνει, ότι αν κάποιος γνωρίζει το ιστορικό γεγονός, μπορεί να δει να πλησιάζει η ανατροπή της κλιμάκωσης.
«Λίγο πριν την τελευταία σελίδα»:
Κλείνοντας, ο «Νίκανδρος: Μία καλή ιστορία δεν φωνάζει, απλώς αποκαλύπτεται» είναι ένα βιβλίο που φαίνεται να έχει συναρπάσει το ελληνικό κοινό. Παρά το γεγονός πως ολοκληρώνεται απότομα μέσα από την προαναφερθείσα ανατροπή, η ιστορία στο σύνολο της είναι βατή, εύπεπτη και σαφής. Το μόνο που μένει να πούμε είναι ότι αναμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο έργο του κύριου Παπαδόπουλου.
Συγγραφέας: Αντώνης Χ. Παπαδόπουλος
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Επ, μη ξεχνάς να σχολιάσειςςς