«Πόλεμος Των Άστρων: Μανδαλόριος και Γκρόγκου» (2026) και η τηλεοπτική διεκπεραίωση με κινηματογραφικούς όρους!

Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;

Έπειτα από το άρθρο μας για την τηλεοπτική σειρά του «Μανδαλόριου», συνεχίζουμε το σύντομο μας αφιέρωμα. Ο λόγος για την κινηματογραφική συνέχεια του νέου αγαπημένου ήρωα της βάσης των οπαδών με τίτλο: «Πόλεμος Των Άστρων: Μανδαλόριος και Γκρόγκου» (Star Wars: The Mandalorian and Grogu 2026). Πάμε να δούμε με ποιόν τρόπο εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε η επιστροφή του «Πολέμου Των Άστρων» στην ασημένια οθόνη.

Πλοκή;

Βρισκόμαστε ένα μικρό διάστημα μετά την ανακατάληψη του πλανήτη Μάνδαλορ από τους θρυλικούς πολεμιστές Μανδαλόριους. Ο ομώνυμος κυνηγός επικηρυγμένων, Ντιν Τζάριν, μαζί με το πλάσμα Γκρόγκου, αφού βοήθησε τον λαό του, στρατολογήθηκε από τις δυνάμεις της Δημοκρατίας, για να κυνηγήσει πρώην αξιωματικούς της διαγαλαξιακής Aυτοκρατορίας. Μία νέα αποστολή θα τον αναγκάσει να αναπτύξει δοσοληψίες με την εγκληματική οικογένεια των «Χατ». Η αλλαγή των όρων στη μεταξύ τους συμφωνία θα τον βάλει στο στόχαστρο τους. Μέσα σε ένα κλίμα εκδικητικής καταδίωξης, ανέντιμων συμφωνιών, αποκάλυψης της αλήθειας και αντιποίνων, ο Μανδαλόριος θα βρεθεί στο σταυροδρόμι αντιμαχόμενων πυρών και θα κληθεί να ξεπεράσει τις δυνάμεις του για να σώσει τον Γκρόγκου και τη ζωή του.

«Στην καρέκλα του σκηνοθέτη»:

Σε αντίθεση με τα ευέλικτα πλαίσια μίας τηλεοπτικής σειράς, σε μία κινηματογραφική συνθήκη είθισται να βρίσκεται ένας επικεφαλής. Αυτή η φορά, η εταιρεία παραγωγής της «Ντίσνεϊ» εμπιστεύθηκε τον Τζον Φάβρο, έναν εκ των δύο δημιουργών της αντίστοιχης σειράς, ενώ η συγγραφή του σεναρίου αποδίδεται στον δεύτερο καλλιτέχνη της εκρηκτικής δυάδας, τον Ντέιβ Φιλόνι. Οι δύο τους κλήθηκαν να επαναφέρουν για άλλη μία φορά τον φανταστικό κόσμο του «Πολέμου Των Άστρων» στις κινηματογραφικές αίθουσες. Το πέτυχαν;

Πρακτικά ναι, μετά από το 2019 και επτά χρόνια απουσίας από τα κινηματογραφικά δρώμενα, ο «Πόλεμος Των Άστρων» επέστρεψε εκεί που ανήκε. Βέβαια, η επιστροφή συντελέστηκε με τηλεοπτικούς όρους. Αυτό σημαίνει ότι τόσο το όραμα, όσο και οι παθογένειες της σειράς βρέθηκαν να φαίνονται στην κινηματογραφική συνέχεια της ιστορίας. Η ιδέα πίσω από την ιστορία δε ξεφεύγει από τα στενά δημιουργικά περιθώρια της σειράς και δίνει την εντύπωση, ότι η πλοκή αφορά 4 με 5 επεισόδια, δίχως τη φιλοδοξία για κάτι ανώτερο και βαθύ.

Για άλλη μία φορά επιστρέφουμε διά των αναφορών και με έναν κατά τα άλλα έξυπνο τρόπο στην πρώτη τριλογία. Ένα πεπειραμένο κοινό θα αντιληφθεί τους ήρωες που έκαναν την εμφάνιση τους σε προηγούμενες σειρές. Η σύμπραξη πρακτικών και ψηφιακών εφέ ακολουθεί τις επιταγές της ισορροπίας, αν και οι σκηνές με τα ψηφιακά μέσα αφήνονται κάπως αβοήθητες. Στα ημι-αρνητικά έρχεται να προστεθεί και η απουσία ενός ισχυρού, στιβαρού ανταγωνιστή, που να αποτελεί αληθινή πρόκληση για το δίδυμο των ηρώων.

Ο ρυθμός του έργου είναι γρήγορος, τροφοδοτούμενος με αλλεπάλληλη δράση και περιπέτεια. Η μία σεκάνς οδηγεί στην επόμενη, κινούμενη εντούτοις σε μία εξαιρετικά ρηχή επιφάνεια. Γίνεται μία επίκληση στο συναίσθημα των θεατών, η οποία ναυαγεί, καθώς ο κίνδυνος για τους πρωταγωνιστές, αν και τελεσίδικος φαινομενικά, δεν πείθει το κοινό για τη σοβαρότητα του. Σε αυτό το σημείο παρατηρείται και μία καθίζηση στη ροή του ρυθμού. Ο τόνος από την άλλη ακολουθεί το διάβημα τη σειράς και δεν λαμβάνει υπόψη του σοβαρά ορισμένες καταστάσεις, που χρήζουν σοβαρότητας. Η ταλάντωση αυτού κρέμεται ακριβώς από τον χαρακτήρα του «Γκρόγκου», ο οποίος εξυπηρετεί με αυτό τον τρόπο τον λόγο ύπαρξης του.

«Στο σετ του ηθοποιού»:

Ο Πέδρο Πασκάλ επιστρέφει στον πρωταγωνιστικό ρόλο «ψυχή τε και σώματι» αυτή τη φορά. Αν και στον τρίτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς απείχε από το αντίστοιχο τηλεοπτικό σετ, σε συμφωνία με τον Φάβρο δέχτηκε να ενσαρκώσει τον ήρωα του με κινηματογραφικούς όρους. Το πρόσωπο του παραμένει κεκαλυμμένο με την ερμηνεία του να κρίνεται στο φωνητικό κομμάτι. Ο ηθοποιός γνωρίζει με ποιον τρόπο οφείλει να μεταφέρει τον ήρωα του και δε φαίνεται να επιθυμεί να αλλάξει μέθοδο. Βέβαια, διατηρεί στο πλευρό του τον Μπρένταν Γούειν και τον Λατίφ Κράουντερ που τον «ξεκουράζουν» και ολοκληρώνουν τις απαιτητικές του σκηνές.

Στην ταινία συμμετέχει σε έναν μικρό ρόλο η Σιγκούρνι Γουίβερ ως «συνταγματάρχης Γουάρντ». Ο χαρακτήρας της υφίσταται για να μας θυμίζει την πάλαι ποτέ κραταιά «Στρατηγό Λέια». Ο Τζέρεμι Άλλεν Γουάιτ δίνει τη φωνή του στον εξωγήινο χαρακτήρα «Ρόττα» και τον κάνει συμπαθή, παρά την εξωτερική του εμφάνιση, αλλά και το παρελθόν του. Η πιο απολαυστική συμμετοχή ωστόσο είναι αυτή του σκηνοθέτη Μάρτιν Σκορσέζε ως πλανόδιος πωλητής ταχυφαγείου. Η ταχύτητα του τρόπου ομιλίας του είναι ιδανική για τον ρόλο του, καθώς βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού.

Cut! That’s a wrap:

Κλείνοντας, το φίλμ, αν και κουβαλάει με δυσκολία τη «μεγάλη» επιστροφή του «Πολέμου Των Άστρων» στις κινηματογραφικές αίθουσες, δεν καταφέρνει να υπογραμμίσει την επιστροφή. Το έργο θα μπορούσε να κυκλοφορήσει ως «τηλεταινία» και να φθάσει με συνοπτικές διαδικασίες στο συνδρομητικό κανάλι της «Ντίσνεϊ». Δεν έχει να προσφέρει κάτι σε επίπεδο περιεχομένου και πλοκής στον υπάρχοντα κόσμο. Αν ο «Πόλεμος Των Άστρων» ανήκει στον κινηματογράφο, πρέπει να το αποδείξει με άλλον τρόπο.    

Θα έβαζα με σχετική ανικανοποίηση και 7,4/10 σε κλίμακα μέτρησης «αυτά μου αρέσουν».

Διάρκεια: 2 ώρες και 12 λεπτά

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθέτης: Τζον Φάβρο

Πρωταγωνιστές: Πέδρο Πασκάλ, Σιγκούρνι Γουίβερ, Τζέρεμι Άλλεν Γουάιτ 

#ΓιώργοςΤοκμακίδης #GiorgosTokmakidis #Blog #ΣυγγραφείςΤηςΨηφιακήςΤραπέζης #WritersOfTheDigitalRoundtable #Writehood #Άποψη #Κριτική #Κινηματογράφος #Θέατρο #Τηλεόραση #JohnFavro #DaveFiloni #StarWarsTheMandalorianAndGrogu #ScienceFiction #PedroPascal #SigourneyWeaver