«Άρχοντες Του Διαστήματος» (2026): Μία Ακόμη Χαμένη Ευκαιρία!

Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;

Έπειτα από το άρθρο μας για την κινηματογραφική μεταφορά του ήρωα «He-Man», ήρθε η στιγμή για τη δημοσίευση, που μας έδωσε το έναυσμα εξαρχής να ασχοληθούμε με τον χαρακτήρα. Ο λόγος για το ομώνυμο με τον προκάτοχό του έργο και τίτλο: «Άρχοντες Του Διαστήματος» (Masters Of The Universe, 2026). Πάμε να δούμε με ποιον τρόπο βλέπουν και κατ’ επέκταση γράφουν οι σύγχρονοι σεναριογράφοι έναν ήρωα που ενσαρκώνει διαχρονικά ιδανικά. Μπορεί να ξεφύγει από τη μάστιγα της αποδόμησης;

Πλοκή;

Βρισκόμαστε στον φανταστικό κόσμο της «Ετέρνια». Το βασίλειο του «Γρέισκαλ» ακμάζει υπό τον άρχοντα Ράντορ και τη σύζυγό του Μαρλίνα. Ο μικρός του γιος, Άνταμ, εκπαιδεύεται για να γίνει ο επόμενος πρωταθλητής της «Ετέρνια», όταν ο σκοτεινός μάγος «Σκέλετορ» επιτίθεται στο βασίλειο. Οι δυνάμεις του κατανικούν τη βασιλική άμυνα και το «Γκρέισκαλ» πέφτει. Ο Άνταμ όμως καταφέρνει να διαφύγει στη Γη μαζί με το ξίφος της Δύναμης. Τα χρόνια περνούν με τον Άνταμ να ενηλικιώνεται και να γίνεται μαλθακός έχοντας ξεχάσει τους τρόπους των μαχητών. Ακόμα, έχει χάσει το σπαθί και το αναζητά διακαώς για να επιστρέψει στη λησμονημένη του πατρίδα. Κάποια στιγμή το βρίσκει σε δημοπρασία και με το που το αγγίξει όλα αλλάζουν. Δυνάμεις του Καλού και του Κακού θα τον αναζητήσουν για να δώσουν ένα τέλος στη σύγκρουση που ξεκίνησε. Μέσα σε ένα κλίμα μνήμης, αδυναμίας, θάρρους, σθένους και σύγκρουσης, ο Άνταμ ως «He-Man» θα κληθεί να βρει τη Δύναμή του και να αντιμετωπίσει τους φόβους του.

«Στην καρέκλα του σκηνοθέτη»:

Ο δημιουργός πίσω από την ταινία μπορεί να μην είναι άσημος και να κάνει το ντεμπούτο του, όπως ο Γκάρι Γκόνταρντ (σκηνοθέτης του προηγούμενου φίλμ), αλλά προέρχεται από τον χώρο των κινουμένων σχεδίων και δε του αποκαλούμενου και ως «stop motion». Αυτός δεν είναι άλλος από τον Τράβις Νάιτ, ο οποίος παρέδωσε τόσο το αριστοτεχνικό «Kubo and the Two Strings» (2016), όσο την εκ νέου έναρξη της κινηματογραφικής σειράς των «Transformers» με το μέτριο έργο «Bumblebee» (2018). Στα πλαίσια του τελευταίο και αποσπώντας καλές κριτικές από την απόδοση της ταινίας για τον χαρακτήρα του «Bumblebee», φαντάζει ως σχεδόν η ιδανική επιλογή για τη μεταφορά του αγαπημένου ήρωα από τη δεκαετία του ’80. Είναι όμως;

Ο καλλιτέχνης δίνει μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες, ιδίως εκείνες που τρόπον τινά «κλείνουν το μάτι» στους/στις θεατές. Αυτός είναι ο λόγος που δε λείπει τόσο η φευγαλέα εμφάνιση του Ντολφ Λούντγκρεν (πρώτος κινηματογραφικός He-Man), όσο και οι πολυάριθμες αναφορές στη σειρά κινουμένων σχεδίων. Αυτό έρχεται να συνδυαστεί με την άκρως δυναμική του κάμερα. Δε φοβάται να ακολουθήσει μεμονωμένες κινήσεις στις σκηνές μάχης, ενώ δίνει ιδιαίτερη βάση στην κατεύθυνση και κατάληξη τους. Αυτό ενισχύει την ένταση της εκάστοτε σεκάνς, αλλά και την ανυπομονησία για την επερχόμενη σύγκρουση. Βέβαια, βασίζεται στα ψηφιακά εφέ για να το πετύχει και αυτά με τη σειρά τους δικαιώνουν την εμπιστοσύνη του.

Ο ρυθμός είναι καλός παρά τη συνολική διάρκεια του φίλμ, ακόμη και στο δεύτερο κομμάτι της πρώτης πράξης που το κοινό παρακολουθεί τις διαρκείς απογοητεύσεις του ήρωα σε όλους τους τομείς. Μιλώντας για τον χαρακτήρα αυτόν καθ’ αυτόν, η ομάδα των σεναριογράφων δε φάνηκε να κάνει εξαιρετικές χάρες στον ήρωα που κλήθηκε να υπηρετήσει. Πρόκειται για ένα συγγραφικό κουαρτέτο που τα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει ιστορίες, που συνήθως είναι εντόνως σαρκαστικές έναντι του ηρωικού ιδεώδους των πρωταγωνιστών. Το ίδιο συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση. Με συνεχή ανάπτυξη ημιεπιτυχημένων αστείων, ο τόνος έχει ανάγκη από σοβαρότητα, την οποία δε λαμβάνει σχεδόν ποτέ.

«Στο σετ των ηθοποιών»:

Παρά τις εκπτώσεις προς τον πρωταγωνιστή, η νέα ταινία έχει το κεφάλαιο και τα μέσα να φέρουν επί της οθόνης πλήθος αγαπημένων χαρακτήρων. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκουμε τον ελληνοβρετανό ομογενή -και δικό μας παιδί- Νίκολας Γκάλιτζιν ως «He-Man». Ο ερμηνευτής είναι ο κύριος λόγος που ο χαρακτήρας του δεν είναι αντιπαθής και δυσάρεστος. Ο Γκάλιτζιν πετυχαίνει να μεταφέρει υποφερτά αυτό που του ζητείται και να σώσει «στις καθυστερήσεις» την τιμή και την υπόληψη του παιδικού μας ήρωα. Αν το φίλμ δεν αποτελέσει παραστράτημα στην καριέρα του, αναμένουμε να δούμε μεγάλα πράγματα από τον ηθοποιό.

Στον ρόλο του ανταγωνιστή έχουμε τον διαβόητο για τις επιλογές, αλλά και συμμετοχές του, Τζάρεντ Λέτο ως «Σκέλετορ». Το πρόσωπο του είναι κεκαλυμμένο, όχι από μακιγιάζ ή κουστούμι αυτή τη φορά, αλλά από μία αμιγώς ψηφιακή εγκατάσταση. Ο ερμηνευτής πετυχαίνει να φέρει ακριβώς εκείνον τον «Σκέλετορ» που γνώρισαν οι θεατές από το κινούμενο σχέδιο. Είναι υπερβολικός, χαιρέκακος και σε μεγάλο βαθμό ανίκανος.

Στον ρόλο της «Τίλα» συναντάμε την Καμίλα Μέντες. Η ηθοποιός λειτουργεί με τρόπο «συμπρωταγωνιστικό» προς τον χαρακτήρα του Νίκολας Γκάλιτζιν. Είναι ιδιαίτερα συμπαθής και χαρισματική ως προς τη μεταφορά ενός χαρακτήρα που θα μπορούσε να συγκεντρώσει μία σειρά από δυσάρεστα σχόλια. Εντούτοις, τόσο η Μέντες, όσο και ο Γκάλιτζιν καταφέρνουν να βγουν αλώβητοι από αυτή τη διαδικασία.

Στο ρόλο του «Ντάνκαν» έχουμε τον Ίντρις Έλμπα, έναν ερμηνευτή με τη φήμη του «ευγενικού σκληροτράχηλου». Υπηρετεί επακριβώς αυτό του το προσωνύμιο, τουλάχιστον για την εναρκτήρια σεκάνς. Ύστερα παρατηρείται μία καθοδική μεταβολή του χαρακτήρα του, πράγμα σύνηθες για τους σύγχρονους συγγραφείς. Ο Έλμπα ωστόσο φαίνεται να το διασκεδάζει και να μη δυσκολεύεται να φέρει εις πέρας αυτό που του ζητείται.

Cut! It may have the power:

Κλείνοντας, όλοι και όλες γνωρίζουν τι ακριβώς αντιπροσωπεύει ο ήρωας «He-Man». Πρόκειται για έναν μυώδη άνδρα, ο οποίος κραδαίνοντας το σπαθί της Δύναμης αποκτά υπερφυσική δύναμη και αντιμετωπίζει τους αντιπάλους και κακούς του κόσμου του. Αυτό είναι, τόσο απλό και τόσο κατανοητό. Κατά την τελευταία δεκαετία και λόγω της μεταστροφής του «Χόλιγουντ», αυτό το αφήγημα δεν είναι αρεστό πια. Οι προθέσεις των σεναριογράφων φάνηκαν ήδη από την κυκλοφορία της «animation» σειράς, που ο χαρακτήρας του «He-Man» είναι απών και ο αντίστοιχος της «Τίλα» πρωταγωνιστεί.

Ευτυχώς, στο εν λόγω έργο δε συνέβη κάτι τέτοιο, αν και ο «He-Man» δεν γλιτώνει από κακόγουστα και φθηνά αστεία που τον μειώνουν στα μάτια του κοινού. Υπάρχει δράμα στον χαρακτήρα του που μένει ανεκμετάλλευτο, όπως και πολλές πιθανές συνέχειες για την ιστορία με βάθος και σκοτάδι. Η μέτρια εισπρακτική απόδοση της ταινίας δεν αφήνει ελπιδοφόρο περιθώριο. Αν όμως σεβαστούν το πρωταρχικό τους υλικό και μεταφέρουν ό,τι ανέδειξαν στα αρχικά αποσπάσματα, τη μαχητικότητα του «He-Man», τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά διαφορετικά.

Θα έβαζα με απογοήτευση 7,4/10 σε κλίμακα μέτρησης «αυτά μου αρέσουν».

Διάρκεια: 2 ώρες και 20 λεπτά

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθέτης: Τράβις Νάιτ

Πρωταγωνιστές: Νίκολας Γκάλιτζιν, Τζάρεντ Λέτο, Καμίλα Μέντες, Ίντρις Έλμπα

#ΓιώργοςΤοκμακίδης #GiorgosTokmakidis #Blog #ΣυγγραφείςΤηςΨηφιακήςΤραπέζης #WritersOfTheDigitalRoundtable #Writehood #Άποψη #Κριτική #Κινηματογράφος #Θέατρο #Τηλεόραση #TravisKnight #MastersOfTheUniverse #HeMan #ScienceFiction #NicholasGalitzine #CamilaMendes