«Η Πισίνα» (1969): Ντερέ, Ντελόν και Σνάιντερ χαρίζουν το απόλυτο θρίλερ του καλοκαιριού!

Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;

Λίγο πριν αναλώσουμε σειρές άρθρων για τα κινηματογραφικά αφιερώματα που θα ακολουθήσουν, συνεχίζουμε τις δημοσιεύσεις για έργα που αφορούν το θέρος και την καλοκαιρινή περίοδο. Ο λόγος για τη γαλλική ταινία με τίτλο: «Η Πισίνα» (La Piscine, 1969). Πάμε να δούμε με ποιον τρόπο το πέρας των καλοκαιρινών διακοπών σε μία αρχοντική βίλα μπορεί να μετατραπεί σε ψυχολογικό θρίλερ.

Πλοκή;

Βρισκόμαστε στη γαλλική Νίκαια κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’60. Ο Ζαν Πωλ και η ερωμένη του Μαριάν ζούνε το ερωτικό τους καλοκαίρι παραθερίζοντας σε μία απομονωμένη βίλα φίλων τους. Κάποια στιγμή τους επισκέπτεται ένας παλιός τους γνώριμος, ο Χάρι, με τη συνοδεία της δεκαοχτάχρονης κόρης του, Πηνελόπης. Η κατάσταση περιπλέκεται, όταν ανάμεσα στον Ζαν Πωλ και την Πηνελόπη αναπτύσσεται μία έλξη. Η τελευταία του αποκαλύπτει, επιβεβαιώνοντας τις φήμες, ότι η Μαριάν είχε σχέση με τον Χάρι στο παρελθόν. Μέσα σε ένα κλίμα ερωτικής έλξης, ζήλιας και φθόνου, ο Ζαν Πωλ θα αφήσει την σκοτεινή του πλευρά να κινήσει τις πράξεις του.

«Στην καρέκλα του σκηνοθέτη»:

Ακολουθώντας το προηγούμενο μας άρθρο, επιλέγουμε ξανά ένα φίλμ του γαλλικού κινηματογράφου, καθώς καθίσταται σαφές, πως οι ευρωπαίοι δημιουργοί της δεκαετίας του ’60 κατάφεραν να αποδώσουν με τον πλέον ιδανικό τρόπο την αίσθηση της ραστώνης του καλοκαιριού και να την εντάξουν στην πλοκή των ιστοριών τους. Ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες ήταν και ο Ζακ Ντερέ, ο οποίος έγραψε και σκηνοθέτησε το έργο που εξετάζεται. Ο σκηνοθέτης δεν ανήκει στο κινηματογραφικό κίνημα του «Νέου Κύματος», όπως αναφέραμε για τον Ζαν Λυκ Γκοντάρ. Αντιθέτως, θεωρείται ένας από τους πιο εμπορικούς και αυτό ακριβώς φαίνεται στην ταινία του.

Ο Ντερέ γράφει ένα σφιχτό σενάριο και αποδίδει μία στιβαρή δομή ιστορίας εντάσσοντας σε αυτή τα νοήματα και τους συμβολισμούς του. Αν και η υπόθεση μεταβάλλεται από κοινωνικό δράμα σε ψυχολογικό θρίλερ δεν ακολουθεί τις νόρμες της εποχής, οι οποίες θεμελιώθηκαν από τον μετρ του αντίστοιχου είδους, Άλφρεντ Χίτσκοκ. Τουναντίον, ο καλλιτέχνης διατηρεί την κάμερα του σε μία σεβαστή απόσταση δίνοντας την αίσθηση στο κοινό ότι βρίσκεται στον ευρύτερο χώρο της πισίνας. Αρκείται στην εναλλαγή πλάνων μεταξύ της ανταλλαγής βλεμμάτων. Θα έλεγε κανείς, πως η κάμερα λειτουργεί υπέρ του πρωταγωνιστή, με το κοινό να μετέχει «βλεμματικά» στο δράμα του.

Ο ρυθμός του φίλμ είναι σταθερά ικανοποιητικός. Δε δίνει άμεσα μήτε τον κίνδυνο που καραδοκεί στην πισίνα, μήτε τη συναισθηματική κλιμάκωση που ακολουθεί. Η πληροφορία δίνεται μέσα από συζητήσεις κάτω από τον καυτό ήλιο εξυπηρετώντας ως επί το πλείστον τον περιβάλλοντα χώρο. Η τρίτη πράξη δεν ανεβάζει τις στροφές του, γεγονός που μπορεί να δυσαρεστήσει την ανυπόμονη μερίδα των θεατών. Ο τόνος παρουσιάζει μεταβολή ακριβώς λόγω του ρυθμού, προβαίνοντας και σε αλλαγή κινηματογραφικού είδους, όπως προαναφέρθηκε.

«Στην πισίνα των ηθοποιών»:  

Πρωταγωνιστής του έργου είναι ο Αλέν Ντελόν στον ρόλο του «Ζαν Πωλ». Ο ερμηνευτής δεν χρειάζεται συστάσεις. Αποτέλεσε το κεντρικό πρόσωπο του γαλλικού σινεμά για δεκαετίες. Στην ταινία φέρνει την ηρεμία και τη νωχελικότητα που διακατέχει την ερμηνευτική του μέθοδο. Στο εν λόγω φίλμ ταιριάζουν ολοένα και περισσότερο λόγω της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Το βλέμμα του κρύβει πολλά, ακόμη και πριν το έγκλημα, γεγονός που ενισχύει την τραγικότητα του.

Εκτός του  κινηματογραφικού σετ, ο Ντελόν αναμείχθηκε άθελα του σε μία περίπτωση αληθινού εγκλήματος, τη λεγόμενη «Υπόθεση Μάρκοβιτς». Ο τελευταίος ήταν οδηγός και σωματοφύλακας του ηθοποιού, αλλά βρέθηκε δολοφονημένος, με τις αρχές να υποψιάζονται και να τον ανακρίνουν. Τελικά, αφέθηκε ελεύθερος να συνεχίσει τα γυρίσματα του έργου του.   

Συμπρωταγωνίστρια του είναι η Ρόμι Σνάιντερ στον ρόλο της «Μαριάν». Η συμμετοχή της στην ταινία εκτόξευσε τη δημοφιλία του φίλμ, καθώς η ερμηνεύτρια και ο Ντελόν υπήρξαν ζευγάρι στην πραγματικότητα. Η σχέση τους μπορεί να είχε λήξει, αλλά η δυναμική τους χημεία κατέκλυσε κάθε κάδρο που μοιράστηκαν. Η Σνάιντερ επιβάλλεται στον κινηματογραφικό φακό με τρόπο που δεν έχει όμοιο του. Η ερμηνεία της είναι μεστή διατηρώντας περιορισμένη εκφραστικότητα και δίνοντας την εντύπωση ότι είναι το απόλυτο ιδανικό.

Εκτός του κινηματογραφικού σετ, δεν αποτέλεσε την πρώτη επιλογή για τον χαρακτήρα της «Μαριάν». Ο Αλέν Ντελόν ωστόσο απαίτησε από τους παραγωγούς να της δώσουν τον ρόλο υπό την απειλή να αποχωρήσει, αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημα του.

Ο Μορίς Ρονέτ στον ρόλο του «Χάρυ» συναντάει ξανά τον Ντελόν μετά από εννιά χρόνια από την κυκλοφορία του «Γυμνοί Στον Ήλιο» (Plein Soleil, 1960). Η Τζέιν Μπίρκιν ως «Πηνελόπη» από την άλλη δεν γνώριζε καθόλου τη γαλλική γλώσσα, αλλά γοήτευσε με την αθωότητα της τον σκηνοθέτη, ο οποίος προχώρησε στις κατάλληλες μετατροπές για να ταιριάζει στον χαρακτήρα της.

«Coupez! C’est dans la boite»

Κλείνοντας, η «Πισίνα» είναι ένα φίλμ εποχής, στο οποίο όμως στηρίχθηκε μία ολόκληρη σχολή ψυχολογικών θρίλερ. Εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τόσο την καλοκαιρινή αίσθηση, όσο και το κινηματογραφικό της είδος. Ο Αλέν Ντελόν και η Ρόμι Σνάιντερ δίνουν ερμηνείες καριέρας και αφιερώνουν από κοινού με τον Ζακ Ντερέ ένα έργο συνώνυμο του ευρωπαϊκού καλοκαιριού.

Θα έβαζα με ενδιαφέρον 7,6/10 σε κλίμακα μέτρησης «αυτά μου αρέσουν».

Διάρκεια: 2 ώρες και 2 λεπτά

Είδος: Ψυχολογικό Θρίλερ

Σκηνοθέτης: Ζακ Ντερέ

Πρωταγωνιστές: Αλέν Ντελόν, Ρόμι Σνάιντερ, Μορίς Ρονέτ, Τζέιν Μπίρκιν

#ΓιώργοςΤοκμακίδης #GiorgosTokmakidis #Blog #ΣυγγραφείςΤηςΨηφιακήςΤραπέζης #WritersOfTheDigitalRoundtable #Writehood #Άποψη #Κριτική #Κινηματογράφος #Θέατρο #Τηλεόραση #JacquesDeray #ΗΠισίνα #PsychologicalDrama #AlainDelon #RomySchneider