«Η Τελευταία Αυτοκράτειρα»

Ο ήλιος δεν έχει ανατείλει ακόμα, όταν οι δύο γυναίκες αφήνουν το σπίτι. Δεν αργούν να φθάσουν στο μοναστηριακό συγκρότημα της «Σαντίσσιμα Ανουντσιάτα», στην καρδιά της Φλωρεντίας. Δεν πηγαίνουν ακριβώς για εξομολόγηση, αλλά για να συναντήσουν έναν καλλιτέχνη που μεταποιεί την υφή του πνεύματος σε ζωγραφική, τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Η Γκεραρντίνι βγάζει το μαύρο της διάτρητο πέπλο και αντικρίζει τον άναρχο χώρο του καλλιτεχνικού εργαστηρίου. Ο Ντα Βίντσι λογομαχεί με τον υπηρέτη του, Σαλάι, για την εξωφρενική αγορά υποδημάτων.

«Να με συγχωρείς, Μόνα Γκεραρντίνι, για την ακαταστασία. Μόλις, γύρισα από την εκστρατεία του Τσεζάρε Μπόρτζια...»

«Μόνα... Τζιοκόντο πια… σενιόρ Ντα Βίντσι. Είστε στρατηγός ή ζωγράφος;»

«Ενίοτε, και τα δύο χρειάζονται… μα τι κάνετε, ο σύζυγος σας έχει προπληρώσει ένα μερίδιο του συνολικού κόστους!» απόρησε ο ζωγράφος με την ελαφριά εναπόθεση του γεμάτου δερμάτινου πουγκιού.

«Αυτά είναι από την οικογένεια Γκεραρντίνι, σενιόρ. Θα επιθυμούσα ένα ολόκληρο πορτραίτο, δηλαδή να με ζωγραφίσετε φορώντας αυτά.» απάντησε η εργοδότρια και παραμέρισε στην άκρη το μακρύ της φόρεμα.

     Αντί για μοδάτες πιανέλλες, φορούσε πορφυρά τσαγγία, τα οποία έφεραν επάνω τους δύο αετούς. Δεν ήταν ένα απλό σχέδιο πάνω σε δέρμα, αλλά το τελευταίο ζευγάρι μποτών, που φιλοτεχνήθηκε για τον τελευταίο εξίσου ρωμαίο αυτοκράτορα, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Εκείνος, το είχε προσφέρει στον καρδινάλιο Ισίδωρο ως ένδειξη ένωσης ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, πριν την άλωση της Βασιλεύουσας. Αργότερα, κλάπηκαν από τον υπηρέτη του Ισίδωρου και αγοράστηκαν σε χαμηλή τιμή από τους Γκεραρντίνι.

     Ο καλλιτέχνης υπάκουσε τη «μούσα» του και άρχισε να προσχεδιάζει με κάρβουνο πάνω σε ξύλο λεύκας. Ο πίνακας δεν έφθασε ποτέ στη Λίζα Τζιοκόντο, μήτε παρέμεινε ακέραιος. Αν και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι δούλευε επάνω του για χρόνια, ο πίνακας πέρασε μετά τον θάνατο του στον σπάταλο υπηρέτη του, Σάιλο. Εκείνος, εμμονικός με κάθε λογής υποδήματα, απέκοψε με προσοχή το κομμάτι που απεικόνιζε τα αετοφόρα τσαγγία και το κράτησε πάνω από το προσκεφάλι του μέχρι τον σύντομο θάνατο του.

#ΓιώργοςΤοκμακίδης #GiorgosTokmakidis #Blog #ΣυγγραφείςΤηςΨηφιακήςΤραπέζης #WritersOfTheDigitalRoundtable #Writehood #Άποψη #Κριτική #Κινηματογράφος #Θέατρο #Τηλεόραση #ΗΤελευταίαΑυτοκράτειρα #ΛεονάρντοΝταΒίντσι #ΜόναΛίζα #Τζοκόντα #ΦραντσέσκοΝτελΤζιοκόντο #ΛίζαΓκεραρντίνι